Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/21149 E. 2024/78 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/581 E., 2016/187 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul Anadolu 71. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği hakaret suçunun tek görgü tanığının soruşturma aşamasındaki beyanında sanığın hakaret ettiğini doğrulamasına karşın Mahkeme huzurunda dinlenilmeyerek eksik inceleme ile verilen hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Acil serviste muayene olan sanığın, şikâyetçi hekimin rapor isteğini reddetmesi üzerine "sizin doktorluğunuzun da hastanenin de a...koyayım" diye hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği kabul edilerek beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Olayın tanığı olan Ü.Ş.'nin soruşturma aşamasında sanığın hakaret ettiğini doğrulamasına karşın bu kişi dinlenilmeden 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Sanık hakkında verilen beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.