Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/20129 E. 2024/632 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/682 E., 2016/187 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/682 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ruhsata aykırılığın tamamen giderilip giderilmediğinin ve kim tarafından giderildiğinin araştırılmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, çatı konstrüksiyonunu kısmen söküp, çatı eğimini değiştirerek teras imalatı yaptığından bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, 12.01.2016 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıyla, suça konu yapının projeye uygun hâle getirdiği kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1. Sanık savunması, 12.01.2016 tarihli bilirkişi raporu, ...'nın cevabi yazı ekinde yer alan 23.11.2015 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin kararına ilişkin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının “DÜŞMESİNE” yerine “DÜŞÜRÜLMESİNE” karar verilmesi" hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “DÜŞÜRÜLMESİNE" ibaresinin çıkarılarak yerine “DÜŞMESİNE” ifadesinin eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.