Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18570 E. 2024/58 K. – İmar Kirliliğine

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/832 E., 2016/406 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, ruhsata aykırı oluşturulan kapalı alanın bina niteliğinde olduğuna, suça konu imalatların bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32 ve 42 nci maddeleri uyarınca imar kirliliği teşkil ettiğine, bilirkişi raporunda hatalı şekilde tütün mamullerinin kullanılması ile ilgili kapalı alanı tarif eden başbakanlık genelgesine göre kanaat bildirildiğine, ilave kapalı kullanım alanı oluşturulması sebebiyle sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık tarafından ikametinin teras kısmına ahşap dikmeler üzerine çelik konstrüksiyon malzemeden ahşap alçıpan kaplamalı saç kaplı sundurma yaptığı gerekçesiyle imar kirliliğine neden olunduğu iddia edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran." kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde "Bina, kendi başına kullanılabilen, üstü örtülü ve insanların içine girebilecekleri ve insanların oturma, çalışma, eğlenme ve dinlenmelerine veya ibadet etmelerine yarayan, hayvanların ve eşyaların korunmasına yarayan yapılardır." şeklinde açıklanmıştır. 2. 3194 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre "Derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16 ncı maddesine göre esaslı tadilat, "Yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler." şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir 3. Yukarıdaki açıklamalar izahında sanığın, ikametinin teras kısmına ahşap dikmeler üzerine çelik konstrüksiyon malzemeden ahşap alçıpan kaplamalı saç kaplı sundurma yapması ve etrafını katlamalı sürgülü cam ile kapatması biçimindeki inşai faaliyetlerinin binanın taşıyıcı sistemini etkileyip etkilemediği hususunda bilirkişiden ek rapor alınması gerektiği ile bu faaliyetin 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesi kapsamında alan artışı sağladığı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.