Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18280 E. 2023/25208 K. – Kötü Muamele

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1495 E., 2016/673 K. SUÇ : Kötü muamele HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın doktor raporuna göre katılanı yaraladığı sabit olmasına karşın; mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın şikâyetçi ... ile evli oldukları, ancak ayrı yaşadıkları, katılan ...'ın müşterek çocukları olduğu, sanığın katılana kötü davrandığı iddia edilen olayda; sanığın mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut delil elde edilemediği gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığın, inceleme konusu dosyada katılanı yaraladığı iddiasıyla ilgili kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemlerin kötü muamele suçu olarak düzenlendiği, sanığın katılana yönelik bu şekilde eylemlerde bulunduğuna dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Sebepler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.