Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/18092 E. 2023/25794 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/825 E., 2016/254 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, memurları tehdit ettiğine ancak hiç bir şekilde hakarette bulunmadığına, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verildiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, mağdurların ise aynı ceza infaz kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yaptıkları, olay tarihinde mağdurların sanığı kapalı görüşten koğuşuna götürdükleri sırada başındaki şapkayı çıkartmasını söylemeleri üzerine sanığın diğer hükümlü ve görevlilerin duyacağı şekilde mağdurlara hitaben "Çıkartmazsam ne oluyormuş, a....k..gumun yerinde ... " şeklinde sözler söyleyerek hakaret suçunu işlediğinden bahisle açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı ve beyanlara göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır. Ancak; 1. Sanığın aşamalarda tehdit ettiğini ikrar etmesine karşın hakarette bulunduğunu kabul etmemesi, mağdurların da kovuşturma aşamasında sanığın hakaret etmediğini söylemesi, infaz koruma memuru olan tanıklardan B.Y. ve S.Ç. haricindekilerin de hakaret sözlerini duymadıklarını ya da sanığın hakarette bulunmadığını söylemeleri karşısında, hangi beyanlara neden üstünlük verildiği denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi, 2. Tanık K.S.'ın beyanının tutanağa eksik geçirilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.