Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/17559 E. 2023/26290 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1311 E., 2016/261 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Katılan sanık ...'in temyiz talebinin, sanık ... hakkındaki beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile kendisi hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, 1. Sanık ve katılan sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı, 2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 25 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı, verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık, 02.03.2016 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması talebinde bulunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR Taraflar arasında başlayan tartışmada birbirlerine karşılıklı olarak hakarette bulundukları ve ayrıca sanık ...'in kasten yaralama suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davalarında, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, kasten yaralama suçundan ise eylemin meşru savunma kapsamında kaldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. IV.GEREKÇE Sanık ve Katılan Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Hükümleri ile Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden 1. Katılan sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde, sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, beraate ve ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesinde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.