Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16967 E. 2023/24261 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/158 E., 2016/376 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2010 tarih, 2010/1211 Esas, 2010/1951 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 29.12.2010 da kesinleşmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde 04.03.2013 tarihinde uyuşturucu ticareti suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, adı geçen Kanun'un 62 , 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, kararın yeniden incelemesine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ... Mh. A ... Sk. No:... ..., ... adresindeki resmi parselli yere belediyeden ruhsat almadan zemin katın kolonlarını diktiği, tuğla duvarlarını ördüğü ve sıvadığı, tabliye betonunu attığı, kapı ve pencerelerini takmak suretiyle kaçak inşaat yaptığının tespit edilmesi nedeniyle imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada Yerel Mahkemece tüm dosya kapsamı, tutanak ve sanık savunmasına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Tüm dosya kapsamı, belediye tarafından gönderilen suç duyurusu evrakı ve eki olan 19.07.2010 tarihli yapı tatil zaptı ve suça konu yere ilişkin fotoğraf, sanığın açık ikrarına göre sanığın ruhsatsız olarak tek katlı bina niteliğinde yapı yapmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılmakla, hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden 1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle anılan düzenlemeye aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür. 2. Hükümden sonra yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden, karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeplerle iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.