Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16595 E. 2023/26315 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/496 E., 2016/92 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gerede Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, herhangi bir gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesiyle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, aralarında husumet bulunan şikâyetçiye hakaret edip ayrıca tekme ve yumruklarla kasten yaraladığı ve hakaretin karşılıklı olarak gerçekleştiği iddia ve kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyizinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç ve tekdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, Sanık hakkında kurulan hükümde doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken önce hapis cezası şeklinde mahkûmiyet hükmü kurulup sonra ceza verilmesine yer olmadığına yönelik karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması hususları dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan ceza tayinine ilişkin kısmın çıkartılması ve "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde karar verildi.