Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16491 E. 2023/23515 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/531 E., 2016/111 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, iddiaya konu sözlerin muhatabının şikâyetçi olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 126 ncı maddesinin göz ardı edildiğine ve kararın bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, ... isimli sosyal paylaşım sitesinde yaptığı paylaşımlarında geçen "...şerefsiz, p.ç..." biçimindeki ibarelerle katılana karşı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, paylaşımlarda sanığın isminin geçmediği, çoğul ve genel ifadelerin kullanıldığı, paylaşımların katılan hedef alınarak yapıldığının üçüncü kişiler tarafından anlaşılamadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın, iddianameye konu edilen sözleri yazanın kendisi olduğunu kabul etmekle birlikte bu sözleri katılana yönelik sarf etmediğini belirterek atılı suçlamayı inkar eden savunması, iletilerdeki sözlerin muhatabının duraksanmayacak bir şekilde katılan olduğunun dosya kapsamından anlaşılamaması nedeniyle matufiyet şartının gerçekleşmediği olayda, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan vekilinin temyiz nedenlerine de itibar edilmemiştir. 2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "beraat kararı verilirken ilgili kanun maddesinin fıkra ve bendinin kararda belirtilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karara, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ibaresinden sonra "ikinci fıkrasının (a) bendi" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.