Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16189 E. 2023/23104 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/477 E., 2016/146 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, eylemin karşılıklı gerçekleştirildiği kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi, kendisine hakaret eden sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, eşi olan katılan ile arasında yaşanan tartışmada sarf ettiği "...seni ikinci el eşya gibi kullanıp attım, or...pu, nankör, rezil kadın, kevaşe..." biçimindeki sözleri nedeniyle hakaret suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi kararı vermiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık ile katılanın kabule yönelik beyanları, tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, iddianameye konu sözlerle boşandığı eşi olan katılana hakaret ettiği anlaşılmış ise de, katılanın da sarf ettiği "...köpek gibi yalvaracaksın, şerefsiz, it herif, ailecek şerefsizsiniz..." biçimindeki sözleriyle sanığa hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında eylemin karşılıklı olduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, katılanın temyiz istemine itibar edilmemiştir. 2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmıştır. 3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Karşılıklı hakaret nedeniyle cezaya hükmetmeden doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, ceza tayin edildikten sonra ceza vermekten vazgeçilmesi biçiminde karar verilmesi, bu yönde karar verirken de 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yanında ilgili kanun maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin de yazılması gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan "ceza tayinine ilişkin bölümler" ile "ceza vermekten vazgeçilmesine" biçimindeki ibare çıkarılarak yerlerine "ceza verilmesine yer olmadığı ile 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasından sonra gelmek üzere "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi" ibareleri yazılarak hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.