Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/15094 E. 2023/23428 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/862 E., 2016/110 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (a) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; yapının bina vasfında olduğuna, keşif yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın belediye sınırları içindeki yere imara aykırı olarak duvar örüp içine konteyner yerleştirdiği iddiasıyla açılan davada, suça konu yapının bina niteliğinde olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 11.06.2015 tarihli yapı tatil tutanağına göre 25x24 metre ebadında 1.30 yüksekliğinde taş duvar yapıldığının tespit edildiği, 22.09.2015 tarihli fotoğraflarda ise örülmüş olan taş zeminin üstüne konteynerlerin yerleştirildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde konteynerin zemine ne şekilde yerleştirildiği, kalıcı amaçlı olarak tasarlanıp tasarlanmadığı ve suça konu yapıların 3194 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine göre bina niteliğinde olup olmadığı mahallinde uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılmak suretiyle kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.