Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/14501 E. 2023/23087 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/657 E., 2015/943 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, fiilin haksızlık içeriğinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilebilmesinin yalnızca kanunda düzenlenen hallerde mümkün olduğu, bu nedenle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hüküm kurulamayacağına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın oto alım satım işi yaptığı, alacak verecek meselesi nedeniyle sanığın katılanı olay günü telefon ile aradığı, katılanın alacağı olmadığını sanığa söyleyerek telefonu kapattığı, sonrasında şikâyetçinin sanığı aradığı, bu konuşma esnasında sanığın “Senin g**ü, ananı, avradını s**m.” şeklinde sözlerle katılana hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu haksızlık fiilinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın hakaret suçunu işlediğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yeri olmayan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca haksızlık fiilinin azlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.