Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/14266 E. 2023/22244 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/89 E., 2016/178 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğuna, müvekkilinin menfaatlerinin göz ardı edildiğine, kararın bu nedenle bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılan ile sanığın eşinin gayri meşru ilişki içerisinde olduğunu düşünen sanığın katılanın telefonuna "Kocamın metresi, baban metres olduğunu biliyor mu, sen ikinci kadın olacaksın" şeklinde mesaj gönderdiği iddiasıyla hakaret suçundan kamu davası açılmış ve yargılama sonucu beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın katılana yönelik sözlerinin hakaret suçunu oluşturması ancak eylemin katılandan kaynaklanan haksız hareket neticesinde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının değerlendirilerek hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.