Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/13193 E. 2023/23623 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/475 E., 2016/49 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, olayda ihtilat şartının gerçekleşmediği şeklindeki kabulün hatalı olduğu, iddianamede belirtilen sözlerin iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığına dair Mahkemenin değerlendirmesinin de hatalı olduğu, eksik araştırma sonucu kararın verildiği, savunma hakkının sınırının olayda aşıldığı, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile eşi arasında Söke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen bir davada, sanığın Mahkemeye yazdığı cevap dilekçesinde, davacı eşinin abisi olan katılanı kast ederek "Ruh sağlığı bozuk olan intihara meyilli olan abisi." şeklinde sözle hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece söz konusu yazılı beyanın katılanın açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte olmayıp, 5237 sayılı Kanun'un 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ayrıca ihtilat unsurunun da gerçekleşmediği kabul olunarak sanığın beraati yönünde hüküm kurulmuştur. IV. GEREKÇE Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; eylemin 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesinde düzenlenen iddia ve savunma hakkı kapsamında kaldığı kabul olunarak sanığın beraati yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2023 tarihinde karar verildi.