Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/29197 E. 2023/138 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca "1 yıl 8 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin, mağdur ile tanık ...'nin beyanlarının çelişkili olduğuna, suçu işlediğine ilişkin şüphe bulunduğuna, eyleminin mağdur üzerinde ciddi bir korku ve endişe içerip içermediği hususunda araştırma yapılmadığına, mağdurun kendisine ait stantda eşyalarını koyup tecavüz etmesi nedeniyle çıkan tartışmada kendisine küfür ettiğine, kendisinin ise atılı suçu işlemediğine, suçun unsurlarının oluşmadığı, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ve lehe olan hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanık ile mağdurun yan yana hediyelik eşya stantlarının olduğu, suç tarihinde ve öncesinde mağdurun sanığa ait standın önüne eşya koyduğu iddiası ile aralarında çıkan tartışmada sanığın "Benim dükkanımı kullanıyorsunuz, bana 300 TL vereceksiniz, yoksa seni delik deşik ederim" diyerek mağduru tehdit ettiği ve ardından cebinden çıkardığı bıçağı korkutmak amacı ile mağdura gösterdiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece tam olarak tespit edilemeyen bir sebepten dolayı olay günü aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın cebinde bulundurduğu bıçağı, kapalı bir halde iken mağdura göstererek mağduru öldürmekle tehdit ettiği kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE İddianamedeki anlatım ve olayın oluş şekline göre; mağdurun sanığa ait standı kullanması nedeniyle "Benim dükkanımı kullanıyorsunuz, bana 300 TL vereceksiniz, yoksa seni delik deşik ederim.” deyip mağdura kapalı halde bulunan bıçağı göstermesinden ibaret eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 149/1 inci maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği, 5235 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi uyarınca eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, sair yönler incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2023 tarihinde karar verildi.