Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/2899 E. 2021/22374 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/2899
Karar No
2021/22374
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet K A R A R Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak; Sanığın birden fazla mağdura yönelik bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla defa tehdit eyleminde bulunması karşısında, TCK'nın 43/2 ve 43/1. maddelerinin ayrı ayrı temel ceza üzerinden uygulanması gerektiği gözetilmeksizin TCK madde 106/2-a maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasının önce TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca 1/4 arttırılması suretiyle 3 yıl 9 ay, sonrasında temel ceza yerine 3 yıl 9 ay üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca 1/4 arttırım yapılarak 3 yıl 18 ay yerine 3 yıl 20 ay 7 gün olarak belirlenmesi ve son olarak da aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 3 yıl 9 ay yerine 2 yıl 22 ay 25 gün hapis şeklinde fazla ceza tayin edilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından '' sanığın 2 yıl 22 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına '' kısmının çıkartılması ve yerine '' sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/2899, K. 2021/22374, T. 22.09.2021, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-2899-e-2021-22374-k-993816192492