Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/27832 E. 2023/76 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının ( a ) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın cep telefonu ile mesaj çekerek tehdit suçunu işlediği sabit olduğu halde suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat hükmü verilmesi usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ayrı yaşadığı eşinin babası olan mağdur ...'in kullandığı cep telefonuna onu nerde kiminle yakalayıp napıcamı görün, hiç çekinmem vururum, zorlamayın, o paraları vereceksin şeklinde mesaj atarak tehdit suçunu işlediği iddiasıyla tehdit suçundan kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Mağdur beyanı, sanık savunması ve mesaj tespit tutanağı karşısında, sanığın mağdur ...'e yönelik tehdit suçunu işlediğinin sabit olmasına karşın, mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi kanuna aykırıdır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2023 tarihinde karar verildi.