Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2019/4537 E. 2021/26622 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜMLER : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- CMK’nın 231. maddesi uyarınca beş yıllık denetim süresi içerisinde suç işleyen sanık hakkında, hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, sanığın uzlaşmaya tabi olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesi kapsamında kalan tehdit ve aynı Kanunun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından mahkum olmuş olması ve 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre de, tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçlardan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu, 2- Kabule göre de; a- Sanığın kovuşturma aşamasında tekrar ettiği soruşturma beyanında, katılanın aracından içeri uzanarak boğazını sıkıp kendisine hakaret ettiği ve elindeki bira şişesini yere fırlattığı şeklindeki savunmasının, tanıklar ..., ... ve ... tarafından katılanın, sanığın aracına bira şişesi fırlattığı şeklinde doğrulanması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre hakaret suçundan TCK’nın 129, tehdit ve kasten yaralama suçları açısından ise aynı Kanun’un 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, b- Sanığın, katılana söylediği kabul edilen sözlerin söyleniş amacı da gözetilerek, bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakaret suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulması, c- Sanık hakkında, ...’a yönelik eylemi nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiş olmasına ve mağdur olarak kabul edilen bu kişiye yönelik dava açılmamış olmasına karşın; ...’ın sıfatının gerekçeli karar başlığına mağdur olarak yazılması suretiyle CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.