Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/10411 E. 2016/14222 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilenler hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın 01.07.2009 tarihli talimat duruşmasında lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “takdiri hafifletici nedene rastlanmadığı” şeklindeki kanuni dayanaktan yoksun gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmaması, 2- Adli sicil kaydında 18 yaşından önce işlediği adli para cezası içerikli ve silinme şartları oluşmuş tek bir sabıkası bulunup, ifadesi talimat yoluyla alınan sanığın, hiç bir duruşmaya katılmadığı halde, “dosyaya yansıyan kişiliği, yargılama süresinde pişmanlık göstermeyişi ve dolayısıyla yeniden suç işlemeyeceği yönünde oluşan olumsuz kanaat nedeniyle” biçimindeki yüzyüzelik ilkesine de aykırı, yasal dayanaktan yoksun gerekçelerle, seçenek yaptırımlara çevirme, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinden yoksun bırakılması, 3- Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.