Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/14513 E. 2014/20966 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/14513
Karar No
2014/20966
Karar Tarihi

Tebliğname No : 4 - 2011/162010 MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 10/01/2011 NUMARASI : 2009/212 (E) ve 2011/22 (K) SUÇ : Hakaret Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Hapis cezası ertelenmesine karşın, TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca denetim süresi belirlenmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanığın aşamalarda “yurtdışında çalışırken tapu düzeltimi konusunda dava açması için avukat olan katılana vekalet verip ayrıca para ödememe karşın katılan 2,5 yıl boyunca davayı açmadı, yurt dışından döndüğümde parayı geri isteyip alamayınca borca karşılık senet katılandan senet aldım, katılanın senet bedelini süresinde ödememesi nedeniyle başlattığım icra takibi katılanın itirazı üzerine durunca bu kez itirazın iptali davası açmak zorunda kaldım” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 2-Kabule göre ise, mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, Kanuna aykırı ve sanık D.. G..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/14513, K. 2014/20966, T. 10.06.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-14513-e-2014-20966-k-e8b53786fa9f