Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/28819 E. 2013/33301 K. – Konut Dokunulma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun işlenebilmesi için failin rıza dışında başkasına ait konuta veya eklentiye girmesi veya rıza ile konuta veya eklentiye girdikten sonra çıkmaması gerekir. Somut olayda, aile mahkemesinin şahsi ilişki kurulmasına dair kararı uyarınca müşterek çocuğunu almak üzere katılanların ikametine yanında halası olan diğer sanık ... ile birlikte gelen sanık ...'ın, katılanların evlerinin eklentisi niteliğindeki bahçeye rızaları dışında girdikleri veya rızaları ile girdikten sonra çıkmadıklarına dair olayın tek tanığı ... 'in soruşturma evresinde “...bu kadın zorla bahçe kapısından içeri girdi, yanına kendisini tanıdığım ...'nin eski eşi ... da geldi...” şeklindeki, kovuşturma evresinde ise “...gürültü duyarak dışarı çıktığımda ... ve yanında bir bayanın yolun kenarında ... ve ... ile tartıştıklarını gördüm...” ve “... ben sanıkları gördüğümde bahçe kapısının dışındaydı...” biçimindeki çelişkili beyanları dışında katılanların soyut iddialarından başka kanıt bulunmadığı halde, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçeyle konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi, 2-Sanığın, aşamalarda istikrarlı şekilde çocukla şahsi ilişki kurmak üzere gittiklerinde katılanların çocuğu göstermeyerek sinkaflı küfürler ettiklerini savunması karşısında, sanık ... hakkında TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3-Kabule göre de, a- Olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanıklar lehine konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, b-TCK'nın 119/1-c maddesinde, verilecek cezada bir kat oranında artış öngörülmesine karşın, sanıkların cezasının yarı oranında artırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, c-Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunması karşısında, TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca, seçimlik cezalar öngörülen hakaret suçunda, hapis cezasının seçilmesi zorunluluğu gözetilmeyerek, adli para cezası üzerinden hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.