Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/28136 E. 2013/14231 K.

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkumiyetine dair Karaman 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/03/2007 tarih ve 2005/394 esas, 2007/122 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.10.2011 gün ve 2009/ 27089 esas, 2011/17403 sayılı kararıyla; "08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, ceza kararnamesiyle verilen kararların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel oluşturmayacağı gözetilerek mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA," karar verilmiştir. I-İTİRAZ NEDENLERİ Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2011 gün ve 2007/265086 sayılı yazısı ile; "5271 sayılı CYY.nın "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231. maddesinin 6. fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a-Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, b-Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c-Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir şeklinde koşulları içermektedir. Dosyanın yapılan incelemesinde sanığın Karaman Sulh Ceza Mahkemesinin 19.12.2003 tarih, 2003/1290 E:, 2003/1116 K. sayılı "Ceza Karamamesi" ile eşine karşı etkili eylem suçundan 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleri uyarınca 462.377.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, dolayısıyla yasanın aradığı "sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması" koşulunun hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden gerçekleşmediğinin anlaşılmasına karşın ve Yüksek Yargıtay Ceza Dairelerinin ceza kararnamesi ile verilen kararların hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına engel olup olmayacağı hususunda değişik kararlarının da mevcut bulunması gözetildiğinde; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin BOZMA kararının kaldırılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle Yüksek Özel Dairenin 12.10.2011 gün, ve 2009/27089 E., 2011/17403 K. Sayılı silahla tehdit suçuna ilişkin BOZMA kararının kaldırılarak, Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2007 gün ve 2005/394E. E., 2007/122 K. sayılı hükmünün onanmasına karar verilmesi, İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü: II- KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2012 gün ve 4/522-71 sayılı kararı uyarınca, ceza kararnamesi ile verilen mahkumiyetler hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bakımından engel sabıka olarak gözetilmeyecek ise de, Dairemiz kararında sair temyiz nedenleri incelenmediği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri açıklanan nedenle yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 12.10.2011 gün ve 2009/27089 esas, 2011/17403 sayılı Bozma kararının KALDIRILMASINA, Zamanaşımının son kesme nedeni olan 20/03/2007 günlü hükümlülük tarihine göre, temyiz süreci içinde sanık yararına olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 09.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.