Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/23004 E. 2013/33566 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/23004
- Karar No
- 2013/33566
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü,süresive suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kamu görevlisi olarak olay yerinde bulunan ve aşamalardaki anlatımlarında sanığın hakaret ve tehdit sözlerini duymadıklarını beyan eden polis memuru, icra katibi ve sosyal hizmet uzmanının beyanına hangi nedenle itibar edilmediği ve diğer tanıkların beyanlarının hangi nedenle üstün tutulduğu karar yerinde açıklanmadan, hakaret ve tehdit suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi, 2-Tanıkların ayrı ayrı ve sonraki tanıklar yanında olmaksızın dinlenmesi gerekirken, 18.11.2009 tarihli duruşmada kimlikleri tespit edilen tanıklar ..., ..., ... ve ... huzurdan çıkartılmadan, bir arada dinlenerek CMK'nın 52/1. maddesine aykırı davranılması, 3-Kabule göre de; a-)Tanıklar ... ve ... haricindeki kişilerin hakaret suçunu duymadıklarının kabul edilmesine rağmen, gıyapta hakaret suçunun ihtilat unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, b-)5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nın 125/1-4. madde ve fıkrası uyarınca ceza tayin edildikten sonra CMK'nın 223/4. maddesine de aykırı olacak şekilde “ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi, c-)Sanığın, katılanın ailesine yönelik gıyaplarında sarfettiği kabul edilen “onları yaşatmayacağım” şeklindeki sözlerinin, TCK'nın 106/1.fıkrasının 1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında hata yapılarak eylemin aynı madde ve fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğunun kabul ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ve katılan ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamaye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.