Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/4443 E. 2012/20271 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/4443
Karar No
2012/20271
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığa CMK'nın 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, TCK'nın 125/4. ve 43/2. maddelerine göre hakaret suçundan verilen cezanın artırılması, 2-Sanığın, tüm aşamalarda, müşteki polis memurlarının şiddet ve hakaretlerine maruz kaldığını savunması ve adli rapor içeriğinin de savunmasını doğrulaması karşısında, aşamalarda ve temyiz dilekçesinde dinlenilmesini istediği tanıklar ... ... ve ... Bilen'in de tanıklığına başvurularak, tüm kanıtların bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle, sanık hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanma olanağının tartışılmaması, 3-TCK'nın 125/3-a maddesinde, seçenek yaptırım olarak hapis ve adli para cezası öngörülmesine karşın, hapis cezasının tercih edilmesine ilişkin gerekçenin gösterilmemesi, 4-Hakaret suçundan hükmedilen hapis cezasının, 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay 5 gün olarak belirlenmesi, 5-Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla görevliye karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/4443, K. 2012/20271, T. 10.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-4443-e-2012-20271-k-ad4ddf9cdccc