Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/23175 E. 2012/21283 K. – İmar Kirliliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İddianamenin kabulü kararı okunmayarak, CMK'nın 191/1. maddesine muhalefet edilmesi, 2- Sanığın 04.06.2009 tarihli duruşmada beraatini istemesine karşın; sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının gerekçede tartışılmaması, 3- CMK'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız bina yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından üçüncü kişilere veya kamuya ödenmesi gereken somut, maddi bir zarar bulunmaması karşısında; TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "İmar kirliliğine neden olma suçlarında kamu zararının, binanın imar planına ve ruhsatına uygun hale getirilmesi ile giderilebileceği, suça konu binanın imar planına ve ruhsatına uygun hale getirilmediği ve kamu zararının giderilmesi koşulu oluşmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.