Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/30810 E. 2013/9917 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, yaralama, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanım ... hakkında tehdit suçundan tayin edilen ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesi uyarınca hüküm kesin ise de, O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyizin suç vasfına yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hükmün gerekçesinde sanıklar hakkında hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edildiğinin belirtilmesi karşın hüküm fıkrasında adli para cezası tayin edilmesi ve kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken asgari hadden hüküm kurulduğunun belirtilmesi karşısında, 5 gün yerine 120 gün adli para cezası ile hesaplamaya başlanarak hükümde karışıklığa neden olunması, 2- Sanık ...'nun tekerrüre esas sabıkasının bulunması karşısında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, 3- Sanık ...'in tek bir fiil ile kamu görevlisi olan birden fazla müştekiye yönelik gerçekleştirdiği hakaret eylemi nedeniyle hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, mahkemece sanığın iki kez cezalandırılarak, fazla ceza tayini, 4- Sanıkların, müştekilere yönelik olarak karakola gitmemek için yaralama ve sanık ...'nun müştekilere yönelik “sizi buradan sürdürmeyenin” biçimindeki sözlerle tehdit etmekten ibaret eylemlerinin, TCK'nın 265/1-3,43 maddesindeki "görevi yaptırmamak için direnme" suçunu oluşturabileceği, 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirme görevinin asliye ceza mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması, 5- Kabule göre de, Sabıkası bulunmayan sanık ... hakkında 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2. fıkrası ile de CMK’nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ... ile O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.