Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/28131 E. 2011/2300 K.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62/1, 52/1-2. maddeleri gereğince 1.500 yeni Türk lirası ve 80 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 1 .Sulh Ceza Mahkemesinin 27.10.2008 tarihli ve 2007/1241 esas, 2008/1024 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 13.10.2010 gün ve 63328 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2010 gün ve 270466 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “ Dosya kapsamına göre, haczedilerek sanığa yediemin olarak teslim edilen malların kendisine ait olduğu anlaşılmakla cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca indirim yapılmayarak sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmasında isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada, borçlunun işyerinde yapılan haciz sırasında 1 adet Philips bilgisayar ekran, 1 adet Casper bilgisayar ve ekran ile klavye, kasa ve yazıcının haczedildiği, muhafaza haczine gidildiği tarihte hacizli malların yerinde olmaması nedeniyle suçun oluştuğu kabul edilerek TCY'nın 289/1. maddesi uyarınca cezalandırıldığı, ancak sanığın hacizli malların sahibi olmasına karşın aynı maddenin ilk fıkrasının son cümlesi uyarınca cezasında indirim yapılmaması nedeniyle yasa yararına bozma isteminde bulunulmakta ise de; sanığın savunmasında işyerinde bulunan hacizli bilgisayarları bir ara onarım için gönderdiğini, ancak halen tamamının elinde olduğunu ileri sürmesi ve haciz tutanağında işyerinde haczedilip kullanıldığı hal ve şekliyle sanığa yediemin olarak teslim edilen bilgisayarların onarım amacıyla geçici olarak iş yerinde bulunmaması, teslim amacı dışında tasarruf etme niteliğinde görülemeyeceğinden, hacizli malların adreste amaca uygun olarak muhafaza edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin yasaya aykırı görülmesi ve CYY'nın 309. maddesi uyarınca yasayolu denetiminde belirtilen konunun da esasa müessir ve incelenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, açıklanan hususun yasayolu denetimine getirilip getirilmeyeceği konusunun Adalet Bakanlığının takdirine sunulabilmesi amacıyla yasa yararına bozma isteği konusunda KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 23.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.