Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/27318 E. 2013/10918 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın son oturumdaki lehe olan hükümlerin uygulanması isteğinin TCK'nın 50. maddesinde öngörülen hapis cezasına seçenek yaptırımları da kapsamasına karşın, bu konuda bir karar verilmemesi, 2- Kabule göre, a- Hüküm fıkrasında, takdiri indirim maddesi değerlendirilirken, cezasının indirilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, TCK'nın 62. maddesi uygulanmayarak çelişkiye düşülüp gerekçesizliğe ... açılması, b- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamaması ve, suç tarihi itibariyle engel sabıkası bulunmayıp duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu bulunarak hakkında erteleme hükümleri uygulanan sanığa yükletilen tehdit suçu nedeniyle müştekinin maddi zarara uğradığına ilişkin kanıt bulunmaması karşısında, sanığın hukuksal durumunun, maddedeki diğer kanuni ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, “sanığın kişilik özellikleri duruşmadaki tutum ve davranışları itibari ile ileride suç işlemekten çekineceği konusunda kanaat edinilmemiş bulunulması” biçimindeki çelişkili ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.