Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/26079 E. 2013/5040 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, aşırı alkollü olan mağdurun kendisine küfür etmesi üzerine eve çıkıp av tüfeğini alarak geldiği, mağdur 500 metre kadar uzaklaşmışken tüfekle havaya bir el ateş ettiği, mağdurun aşamalardaki tutarlı anlatımlarında sarhoş olduğu ve uzaklaştığı için ateş edildiğini duymadığını ifade ettiği anlaşıldığından, sanığın eyleminden mağdurun haberi olmaması nedeniyle herhangi bir etki ve sonuç doğurmadığından silahlı tehdit suçunun oluşmadığı, ancak eylemin TCK’nın 170/1-c maddesinde düzenlenen genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kabule göre de, a)Sanık hakkında TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uygulanması, b)Tekerrüre esas alınan ilamdaki sanık isminin ... Akbulut olması karşısında, bu ilamın sanığa ait olup olmadığı şüpheye yer bırakmayacak biçimde saptanmadan, TCK’nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılması, Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY: Sanığın hakkında iddianameyle açılan davada, evinin yakınlarında karşılaştığı mağdurun kendisine hakaret eder biçimde konuşması üzerine av tüfeği ile havaya ateş etmesi ve mahkemece lehine tahrik hükmünün uygulanması karşısında, olayın, mağdurun bu hareketi üzerine başladığı ve sanığın da mağdurun hakaretini tekrarlamasını engellemek amacıyla havaya ateş ettiğini kabul etmesi dikkate alındığında, eyleminin TCY'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen tehdit suçu kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olduğu ve bu noktadan bozma kararı verilmemesi gerekirken, eyleminin TCY'nın 170/1-c maddesi kapsamında değerlendirilmesine ilişkin yüksek çoğunluğun 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. BD