Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/9747 E. 2023/5831 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/94 E., 2015/778 K. HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın istemi, kararı temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde başka suçlardan hakkında yakalama kararı bulunan sanıktan, şikayetçinin kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı bulunan suça konu nüfus cüzdanının ele geçirildiği, ekspertiz raporuna göre, suça konu belgenin tamamen sahte olduğu, mahkeme gözlemine göre de belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu ve sanığın suçu ikrar ettiği kabul edilerek resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; sanığın adli sicil kaydına göre Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/57 Esas ve 2012/824 Karar sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan 3 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 27.10.2014 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas olmayan Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/222 Esas ve 2014/259 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından " Salihli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/222 Esas-2014/259 Karar sayılı ilamı" ibaresinin çıkartılarak, yerine "Turgutlu 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/57 Esas ve 2012/824 Karar sayılı ilamı" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.07.2023 tarihinde karar verildi.