Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/21092 E. 2013/8681 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Sanıklar hakkında “birden fazla kişi ile birlikte” tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiği halde uygulanan Kanun maddesinin TCK'nın 106/2-c maddesi yerine 116/2-c maddesi olarak gösterilmesi ve müştekinin, 09.11.2007 tarihli celsede davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında görevsizlik kararı veren mahkemece davaya katılmasına dair verilen önceki karar hükümsüz kaldığı halde karar başlığında katılan olarak gösterilmesinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar oldukları kabul edilmiştir. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Adli sicil kayıt örneklerine göre kasıtlı suçlardan eski hükümlülükleri bulunan sanıklar hakkında kanuni gerekçelerle TCK'nın 51. ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanmaması karşısında tebliğnamedeki bu yönlere ilişkin bozma düşüncelerine iştirak edilemeyerek yapılan incelemede; Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık ...'nın adli sicil kaydına esas eski hükümlülüğü nedeniyle koşulları mevcut olduğu halde TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sanıkların TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.