Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/20587 E. 2013/4684 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/20587
- Karar No
- 2013/4684
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/2-a maddesine göre verilen 2 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılırken 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 4 ay hapis cezası belirlenip takdiri indirim de bu miktar üzerinden uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmolunmuş ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, a)Sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, tekerrüre esas alınan ilamda iki ayrı suçtan hükümlülük bulunmasına karşın, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gözetilerek, en ağırı olan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 5 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, b)TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte yanılgılar olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye uygun ve sonuç olarak; a)TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasındaki, daha hafif olan ve kasten yaralama suçundan verilen "3 ay 22 gün hapis cezası ile" ibaresi çıkartılarak, b)TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının da; "Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı" biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.