Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/20295 E. 2012/19741 K. – Görevi Yaptırma

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/20295
Karar No
2012/19741
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kocası hakkında icra takibi yürüten avukatı adliyede gören sanığın, katılan avukattan borcu taksitlendirmesini istemesi ve katılanında reddetmesi üzerine katılana hitaben “benimde kocamında psikolojisi bozuk, sende iyice bozma, insanlar bu yüzden birbirini boğazlıyor, daha bir şey söylemiyorum, dışarıda görüşürüz” demesinden ibaret eyleminin TCK'nın 106/1. maddesinde gösterilen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden, görevi yaptırmamak için direnme suçundan yazılı biçimde hüküm kurulması, 2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/20295, K. 2012/19741, T. 04.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-20295-e-2012-19741-k-a9473456a9dc