Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2008/4502 E. 2010/1001 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye etkin direnme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Önceki hükümde sanığa verilen para cezasının 15 taksitte tahsiline karar verilmesine karşın temyiz bulunmadığından usuli kazanılması hak oluşturacağı gözetilmeden bu kez verilen cezanın 10 taksitte tahsili biçiminde karar verilmesi,

2-5275 sayılı Yasanın 122.maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması karşısında ödenmeyen para cezasına gecikme zammı hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, Üst C.Savcısı, sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 647 sayılı Yasanın 5.maddesinin uygulamasında taksit sayısının 15 olarak değiştirilmesi ve gecikme zammı uygulanmasına dair hükmün karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 01.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.