Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2026/211 E. 2026/3415 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/211
Karar No
2026/3415
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/704 E., 2025/1266 K. İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 15. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/399 E., 2025/64 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalıların müvekkilinin 02.09.2011 tarihinde vefat eden eşi ...ın anne babası olduğunu, müvekkiline düğünde takılan takılar ve paraların iade edileceği söylenerek davalılar tarafından alındığını, 13 adet bileziğinin ise eşiyle oturdukları evin tadilatı ve evin taraflara ait olacağı söylenerek alındığını, düğünde takılan altın ve paraların iade edilmediğini, davacının yeniden evlenmesi üzerine davalının evi vermeyeceklerini ve ziynet eşyalarını da iade etmeyeceklerini söylediklerini, müşterek eve hatıralar nedeniyle giremediğini, anahtarın davalılarda bulunduğunu, eşyaları çevreye dağıtıp sattıklarını ileri sürerek; şimdilik 500,00 TL ziynet eşyası alacağı ile 2.000,00 TL eşya alacağı olmak üzere toplam 2.500,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekili; müvekkillerin oğluyla davacının 15.09.2003 tarihinde evlendiğini, gerek evlilik gerekse vefattan sonra 10 yıldan fazla süre geçtiğini, talep hakkının zamanaşımına uğradığını, ziynet eşyası ve ev eşyalarının neler olduğunun bildirilmediğini, ziynet eşyalarının müvekkilleri tarafından alınmadığını, evin müvekkillerine ait olmadığı gibi anahtarınında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davada zamanaşımı def'i ileri sürüldüğü için talep edilen alacağın muaccel olacağı son tarihin davacının eşinin 02.09.2011 ölüm tarihi olması gerektiği, bu tarihte evliliğin de son bulduğu, davanın ise 10 yıllık süreden sonra 26.10.2022 tarihinde ikame olunduğu, davacının ziynetlerinin evin tadilatı için bozdurulduğunu ileri sürerek ev eşyaları için de alacak talebinde bulunduğu, davacının alacağının evliliğin bittiği yani ölümün gerçekleştiği tarihte muaccel olacağı, muacceliyet tarihinin üzerinden de 10 yıl geçtikten sonra doğrudan alacak talebinde bulunulduğu, söz konusu eşyaların aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin tahsili şeklinde bir talepte bulunulmadığından talebin mülkiyet hakkına dayalı olduğundan da söz edilemeyeceği gerekçesiyle, zamanaşımı süresi içerisinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 13 adet bileziğinin evin tamiri için bozdurulduğunu, düğünde takılan ziynet ve paralara davalılar tarafından el konulduğunu ileri sürdüğü, nüfus kayıtlarına göre davalının 15.09.2003 tarihinde evlendiği, eşinin 02.09.2011 tarihinde vefat ettiği, davalılarda kaldığını iddia ettiği ziynet ve paralar için eşinin ölüm tarihine kadar talepte bulunmadığı gibi vefat tarihinden sonra müşterek evden ayrılıp baba evinde yaşamaya devam ettiği halde, dava tarihi olan 26.10.2022 tarihine kadar davalılardan iadeyi istediğini iddia ve ispat edemediği, ayrıca ev eşyalarını teslim almak yerine müşterek evde bıraktığı, eşinin ölüm tarihi itibariyle ev eşyaları, ziynet ve paralara ilişkin alacağın muaccel hale geldiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; müvekkilinin ziynet ve eşya alacağının zamanaşımına uğramadığını, ziynet eşyalarının iade edileceğine inanarak davalılara verdiğini, taşınmazın anahtarlarının davalı Eyüp'e verildiğini, ikinci evliliğinin gündeme gelmesinden sonra davalıların ziynetleri iade etmeyeceklerini dile getirdiğini, eşi vefat etmeden önce de alacakların istendiğini ancak verilmediğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, borç olarak verildiği ileri sürülen ziynet eşyaları ile ev eşyalarının bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, davacının alacağının evliliğin son bulduğu (ölümün gerçekleştiği) tarihte muaccel olmasına, muacceliyet tarihinin üzerinden 10 yıl geçtikten sonra alacak talebinde bulunulması nedeniyle davanın zamanaşımına uğramış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2026/211, K. 2026/3415, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-hukuk-dairesi-2026-211-e-2026-3415-k-01e534b57627