Yargıtay · 3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2025/2916 E. 2025/6298 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 3. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/2916
- Karar No
- 2025/6298
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/799 E., 2025/1165 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/488 E., 2023/361 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; davalı Kurum tarafından dava dışı hastalardan toplam 229.951,62 TL fazla ücret alındığı gerekçesiyle 2018 yılı Sözleşmesinin (12.9) maddesi uyarınca toplam 1.180.028,10 TL ceza uygulandığını, müvekkili şirket tarafından işletilen hastane aleyhine uygulanan cezanın mevzuata aykırı olduğunu belirterek, davalı Kurum tarafından uygulanan cezanın iptalini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili; dava dışı hastaların durumunun acil hal tanımına uyduğu, davacı hakkında uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu savunularak, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda, cezai işleme dayanak hastalardan alınan ücretlerin, hasta veya hasta yakınlarının onayı da alınmak suretiyle sunulan ve Kurum tarafından finanse edilmeyen özel hizmetlere (yardımcı portör, sınırsız ve seçmeli yemek ve içecek, günlük fizyoterapist ve psikolog, vb) ilişkin olduğunun anlaşıldığı, dava dışı hastalardan davalı Kurumca finansmanı karşılanmayan özel hizmetler için alındığı anlaşılan ücretlerin ilave ücret olarak değerlendirilemeyeceği, davalı Kurum işleminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının davalı Kuruma davaya konu toplam 1.180.028,10 TL tutarında cezai işlemden kaynaklı borçlu olmadığının tespitine, davalı Kurumca yargılama aşamasında tahsil edilen 1.180.028,10 TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. IV. İSTİNAF Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu, Mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersiz olup, itirazlarının dikkate alınmadığını, davacı şirket tarafından henüz hasta yatışı yapılmadan peşin ücret talep edildiğini, müvekkili Kurumun harçtan muaf olmasına rağmen harç tahsiline karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir. B. Gerekçe ve Değerlendirme Uyuşmazlık, sağlık hizmeti satın alma sözleşmesine aykırı davranıldığı iddiasıyla davalı Kurum tarafından yapılan kesintinin iadesi istemine ilişkindir. 1. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporunda her bir hasta bazında inceleme yapılmak suretiyle hangi hastadan ne kadar ücret alındığının, alınan ücretin ilave ücret kapsamında olup olmadığının, ilave ücret alınan hastaların yazılı onayının bulunup bulunmadığı noktasında yapılan değerlendirmenin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2. 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun (5502 sayılı Kanun) 36. maddesi uyarınca davalı Kurum harçtan muaf olması nedeniyle, davacı tarafça yatırılan harçların iadesine karar verilmesi gerekirken, harcın davalıdan tahsili yönünden hüküm kurulması ve ayrıca 17.05.2022 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmasına rağmen rapor tarihinin kararda hatalı gösterilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendi çıkartılarak yerine ''3-Davacı tarafından yatırılan 20.151,93 TL harcın davacıya iadesine; davacı tarafından yapılan 3.750,00 TL bilirkişi ücreti, 302,50 TL tebligat, posta ve diğer masraflar olmak üzere toplam 24.204,43 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,'' bendinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.