Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/3859 E. 2025/11385 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3859
Karar No
2025/11385
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/671 E., 2025/611 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 8. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/294 E., 2024/893 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, ziynet alacağı davasının kabulü, çeyiz ve kişisel eşya davasının kabulü yönünden, temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma ve ferileri ile kadın tarafından açılan ziynet ve eşya alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve ferilerine, ziynet alacağı, çeyiz ve kişisel eşya talebinin kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı erkek vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur. 1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre kabul edilen temyize konu edilen ziynet alacağı , çeyiz ve kişisel eşya alacağı bedeli toplamının Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı karşı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası ve çeyiz ve kişisel eşya alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin kusur belirlemesi yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası, çeyiz ve kişisel eşya alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Davacı- karşı davalı erkek vekilinin kusur belirlemesi yönünden temyiz itirazlarına gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/3859, K. 2025/11385, T. 17.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-3859-e-2025-11385-k-7cf7aa64f7ab