Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/4831 E. 2024/3128 K. – Tazminat

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/213 E., 2022/183 K. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; İzmir Buca Devlet Hastanesinde işçi statüsünde çalışmaktayken, yasa uyarınca memur statüsüne geçirildiğini, İş Kanunu'na tabi olduğu dönemde Türkiye Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğunu, bu sendika ile işveren SSK arasında imzalanan sözleşme uyarınca ödenmesi gereken alacaklarının tahsili için davalıya vekaletname verdiğini, ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım, hizmet zammı, konut ve vasıta yardımı, fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin tahsili için İzmir 6. İş Mahkemesinin 2008/591 E. sayılı dosyasıyla açılan davanın karara çıktığını ve kesinleştiğini, mahkeme kararının takibe konulduğunu, vekil olan davalının hatalı ve eksik hesaplamalar yaptığını, gerek faiz başlangıçlarında gerekse faiz türlerinde hataları bulunduğunu, kararın davalı tarafından temyiz edilmemesi suretiyle kesinleştiğini, müvekkilinin zarara uğratıldığını, ihtarnameye rağmen davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 18.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 11.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 41.087,76 TL'ye yükseltmiştir. II. CEVAP Davalı süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir. II. MAHKEME KARARI İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.03.2013 tarihli ve 2011/623 E., 2013/158 K. sayılı kararıyla; Mahkemece alınan bilirkişi rapor ve ek raporuna göre, davalı avukat tarafından davacı adına İzmir 9. İş Mahkemesinde açılan 2008/131 E. sayılı davada ücret farkı ve fazla mesai ücreti alacağıyla ilgili faiz başlangıç tarihlerinin dava tarihi olarak talep edildiği, faiz oranları yönünden ise toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar için 2822 sayılı Kanun'a göre "en yüksek işletme kredisi faizi" talep edilmesi gerekirken, "en yüksek mevduat faizi" talep edildiği, en yüksek işletme kredisi faiz oranlarına göre yapılan faiz hesaplaması sonucunda davacının eksik istenmiş faiz alacağı nedeniyle 41.087,76 TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, 41.087,76 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu miktarın 30.000,00 TL'sine 18.11.2011 tarihinden, 10.000,00 TL'sine dava tarihinden, bakiye 1.087,76 TL'sine ise ıslah harcının yatırıldığı 11.12.2012 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.04.2014 tarihli ve 2013/16494 E., 2014/11927 K. sayılı ilamıyla; davalının sair temyiz itirazlarının reddinin gerektiği belirtilerek, davacının işçilik alacakları arasında toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak kalemlerinin de bulunduğu, Mahkeme kararında da vurgulandığı üzere 2822 sayılı Yasa uyarınca toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarda en yüksek işletme kredisi faizinin uygulanması gerektiği, esasında bu konuda bir uyuşmazlığın bulunmadığını, uyuşmazlığın işletme kredisi faizinin hesabında hangi bankaların uygulamalarının esas alınacağı ve bu oranların sürekli olup olmadığı konusunda toplandığı, nitekim Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin emsal kararlarında geciktirilen süreye göre temerrüt faizi hesabında işletme kredisi faizini fiilen uygulamış bankaların uyguladıkları oranların esas alınarak geçmiş günler faizinin belirleneceği ve ayrıca birer yıllık dönemler itibari ile hesaplamanın yapılması yönünde olduğu, öte yandan benzer nitelikte ve aynı davalının taraf olduğu bir kısım dosyalarda da Dairece bozma kararı verildiği, bozma ilamında davalı vekilin aleyhine açılan davalar ile örnek gösterdiği dava dosyalarında faiz oranı konusunda farklılık bulunduğu belirtilerek çelişkinin giderilmesinin istendiği belirtilerek Mahkemece, bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılarak, özellikle işletme kredisi faiz oranı belirlenirken, fiilen uygulanan faiz oranları birer yıllık dönemler halinde araştırılıp, faiz hesaplanırken birer yıllık dönemle halinde hesaplanıp ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar davalı yararına bozulmuştur. B. İkinci Bozma Kararı 1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 18.07.2016 tarihli ve 2014/355 E., 2016/346 K. sayılı kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda işletme kredisi faiz oranları yönünden bankalara müzekkere yazıldığı, gelen cevaba göre yeni bir bilirkişi tayini ile rapor ve ek rapor alındığı, bu doğrultuda davacı tarafın davalıdan 10.558,20 TL talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.558,20 TL'nin 18.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 06.02.2020 tarihli ve 2016/28252 E., 2020/1418 K. sayılı ilamıyla; tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmediği belirtilerek, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda bozmada belirtilen ilkeler doğrultusunda rapor tesis edilmeye çalışılmış ise de İş Bankasının fiilen uyguladığı en yüksek işletme kredisi faiz oranı tespit edilmeksizin ve aynı davalıya ait benzer dosyalardaki faiz oranı arasındaki çelişki giderilmeksizin rapor tesis edilmesinin doğru olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur. C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda İş Bankası'nın fiilen uyguladığı en yüksek işletme kredisi faiz oranının tespiti için müzekkere yazıldığı, dosyanın yeni bir bilirkişiye tevdi edilerek rapor alındığı, itiraz üzerine İş Bankası'na yeniden ayrıntılı müzekkere yazılarak gelen cevap ve itirazlar değerlendirilmek üzere ek rapor alındığı belirtilerek, bilirkişi rapor ve ek raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 8.725,43 TL'nin 18.11.2011 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili; Mahkemece daha önce sunulan bilirkişi raporlarıyla tamamen çelişen rapor dikkate alınarak karar verildiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda düşük faiz oranları dikkate alınarak ve bu oranlar üzerinden faiz tutarlarının hesaplandığını, her dönemin ayrı ayrı değerlendirilerek hangi dönemde hangi banka en yüksek işletme kredisi faizi uyguluyorsa bu oranın yalnızca ilgili dönem için dikkate alınması gerektiğini ifade ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, vekalet hizmetinin özenle ifa edilmediği iddiası ile açılan tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) "Vekâlet Sözleşmesi" başlıklı 502 nci, "Sadakat ve özen gösterme" başlıklı 506 ncı, "Hesap Verme" başlıklı 508 inci maddeleri. 2. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 34 üncü maddesi. 3. 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun(2822 sayılı Kanun) 61 inci maddesi. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen kararın; bozma ilamında belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi geregince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.