Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2009/14384 E. 2009/14779 K.

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi so

nunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı, davalı eş ile boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin kendisinde olduğunu, çocuğun ihtiyaçlarının arttığını öne sürerek, çocuk için aylık 650 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece TMK'nın 177. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin Salihli Aile Mahkemesi (davacının ikametgahı) olduğuna karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 177. maddesinde "Boşanmadan sonra açılacak nafaka dava

larında nafaka alacaklısının yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir" düzenlemesi ile zayıf durumda bulunan davacıyı koruma amacı taşıyan genel yetki hükmü getirmekle davacıya seçimlik hak tanınmıştır. Buna göre davacı (nafaka alacaklısı); isterse kendi yerleşim yeri mahkemesinde, isterse HUMK'nın 9. maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinde dava açabilecektir.

Kamu düzenine ilişkin bulunmayan bu yetki kuralı için davalının yetki itirazında (HUMK m. 187/2) bulunmaması halinde, mahkemece re'sen yet

kisizlik kararı verilemez (HUMK m. 23).

Somut olayda davalı yetki itirazında bulunmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde re'sen yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ol

duğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZUL

MASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.