Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/5217 E. 2025/6111 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5217
Karar No
2025/6111
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1346 E., 2019/1575 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/347 E., 2019/639 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : 1- TCK’nın 299/1-2, 62/1, 50/1-a, 52/1-2-4. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun duruşma açılmadan kaldırılarak verilen beraat kararı 2- Ek karar: Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının verilen beraat kararına ilişkin temyiz isteminin CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; I- Temyiz isteminin reddine dair ek karara ilişkin Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde;

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan vermiş olduğu beraate ilişkin kararın 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde belirtilen hükümlerden olmadığı gibi, aynı Kanun maddesinde tahdidi olarak sayılan hükümlerden de olmadığı anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ek karara karşı yaptığı başvurunun kabulüyle, 10.10.2019 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, II- Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat kararına ilişkin katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin incelenmesinde; Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 05.07.2022 tarihli ve 2021/9-359 Esas, 2022/528 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin Yargıtayca süregelen uygulaması, 7035 sayılı Kanun değişikliği ve gerekçesinde ifade edilen düzenleme amacı hep birlikte ele alındığında, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen maddi mesele değiştirilmeden ve yeni bir delil araştırmasına girilmeden bölge adliye mahkemesince duruşma açılmaksızın beraat kararı verilebileceği gözetildiğinde, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/5217, K. 2025/6111, T. 25.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2022-5217-e-2025-6111-k-10f584cc7c6c