Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/22940 E. 2024/13505 K. – Silahlı Terör

Konu: Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2022/22940
Karar No
2024/13505
Karar Tarihi
Konu
Silahlı Terör Örgütüne Yardım Etme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1728 E., 2020/1098 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme HÜKÜM : TCK’nın 220/7 maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62 ve 53/1 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE, Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanığın savunmaları, Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgüte yardım kastı ile hareket ettiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre; a)Hükmün birinci fıkrasında temel cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3 üncü ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2 nci maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK’nın 220/7 nci maddesi yollamasıyla TCK’nın 314/2 nci maddesi” olarak gösterilmesi, b)Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/22940, K. 2024/13505, T. 05.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2022-22940-e-2024-13505-k-99a48e5de471