Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/15660 E. 2023/1507 K. – Silahlı Terör

Konu: Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2021/15660
Karar No
2023/1507
Karar Tarihi
Konu
Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/61 E., 2018/241 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2018 tarihli ve 2017/639 Esas, 2018/75 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, 62, 53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mahsubuna karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/241 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine hükmün, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31.08.2016" yerine yazılı şekilde yazılması gerektiği hususu ve gözaltında kaldığı anlaşılan sanığın, gözaltında kaldığı tarihlerin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi ve sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/2 maddesi gereğince" şeklinde olması gerekirken "3713 sayılı Kanun'un 7/1 maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nın 314/2 maddesi gereğince" şeklinde yazılmasının sonuca etkili görülmediği şeklinde eleştiri yapılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.09.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, 1- Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, 2- Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3- Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna, ve sair sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık ...'ın örgütün gizli haberleşme programı olan ByLock isimli programı kullandığı, etkin pişmanlık hükümleri kapsamında beyanda bulunan A.T'nin anlatımları, KOM daire başkanlığı tarafından gönderilen veri inceleme raporu içeriği, dosya içerisindeki mevcut bilirkişi raporu, ByLock programına ilişkin raporlar ve belgeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş, sanığın eylemlerinin örgüte sempati duyma boyutunu aştığı ve bu şekilde sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile organik bağ içine girip, örgüte ait süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğu kabul edilerek silahlı terör örgütü üyeliği suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, hukuki süreç kısmında açıklanan eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1. Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, polis memuru olan, ByLock programını kullanan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Soruşturma Bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturması kapsamında FETÖ/PDY emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin Garson adlı gizli tanıktan ele geçirilen dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen veri inceleme raporunda hakkında SAYV (FETÖ mensubu olup zaafları olmayan herşeyiyle kendini örgüte teslim etmiş, yöneticilik vasfı olan, grubu olan, sohbet hocalığı yapan polis memurlarını ifade eden) statüsünde olduğuna ilişkin açıklamalara yer verilen sanığın, tanık beyanı ve tüm deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylemler yürüterek örgütle organik bağ kurmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "silahlı terör örgütü olduğuna karar verilen FETÖ/PDY yapılanmasına üyelikten hüküm verilirken, hüküm fıkrasının 1 inci maddesinde atıf maddesi olarak silahlı terör örgütlerine uygulama imkanı bulunmayan 3713 sayılı Kanun'un 7/1 maddesinin gösterilmesi" dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/61 Esas, 2018/241 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hükmün birinci fıkrasındaki "3713 sayılı Kanun'un 7/1 maddesi" ibaresinin çıkartılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/15660, K. 2023/1507, T. 23.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2021-15660-e-2023-1507-k-a1966f76c4f3