Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2020/1184 E. 2020/3860 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2020/1184
Karar No
2020/3860
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmün açıklanmasına neden olan, Sivaslı Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2010 tarih, 2009/124 Esas ve 2010/19 Karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1.cümle maddesine göre hükmedilen tehdit suçunun mağduru olan ve UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, 31/12/2012 tarihinde öldüğü anlaşılan Mustafa Çelik'in sanıktan şikayetçi olmadığı ve bu nedenle katılan sıfatını almadığı anlaşıldığından; Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/7. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nin 243. maddesi uyarınca uzlaştırma işleminin sonlandırılması gerektiğinden, sanık ile mağdurun mirasçıları arasında uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnamenin (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Dairemizin bozma ilamı öncesi verilen hükümde, sanığın neticeten "1.800 TL" adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve cezanın TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca "12 eşit taksitte" tahsiline hükmedildiği; anılan hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak hükmün bozulduğu gözardı edilerek, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten "3 ay 10 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup, aleyhe temyiz bulunmadığından ve bu durum sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak oluşturduğundan, sanığın sonuç olarak "1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 12 eşit taksitte ödenmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/1184, K. 2020/3860, T. 25.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2020-1184-e-2020-3860-k-6c816574a216