Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/18555 E. 2020/2209 K. – Kasten Yaralama

Konu: Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2019/18555
Karar No
2020/2209
Karar Tarihi
Konu
Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Oluş, iddia ve dosya kapsamına göre, sanığın yargılama konusu eylemini, katılan ile yaptıkları telefon görüşmesinde gerçekleşen “karşılıklı hakaretleşme” üzerine gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik indirimi uygulanması karşısında, banse konu indirim miktarının asgari oranda (1/4) uygulanması gerektiği gözetilmeden, (1/2) oranında indirim uygulanmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddelerine göre belirlenen ceza miktarının, eylem neticesinde katılanın hayati tehlike geçirmiş olması nedeniyle TCK'nin 87/1-d maddesi uyarınca (1) kat artırılması, bu şekilde belirlenen ceza miktarının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması gerekirken; TCK'nin 87/1-d-son maddeleri işaret edilerek doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/18555, K. 2020/2209, T. 06.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2019-18555-e-2020-2209-k-3e8eecaf4341