Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/8407 E. 2013/42045 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Mahkeme, sanığın yüzüne karşı verilen karar "... tebliğ veya tefhim tarihinden itibaren 7 ... içinde Yargıtay'da temyizi kabil olmak üzere...." biçimde açıklanmış olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 07.07.2009 ..., 2007/5-81 esas ve 2009/196 sayılı kararında belirtildiği üzere, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 231/2, 232/6 ve Anayasanın 40. maddesi hükümlerine göre kararda yasa yolu, süresi merci ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Buna rağmen tefhim olunan kararda yasa yolu ve süresi, gösterilmekle beraber ve sürenin başlangıcı konusunda sanık yanıltılmış olup, belirtilen yasa maddelerine aykırı davranılmış olmakla, aynı zamanda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.12.2012 tarihli 2012-13-1300 esas ve 2012-1869 karar sayılı ilamı kapsamında bu durum 5271 sayılı CMK'nin 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni teşkil edeceğinden ve bu durumunda yasa yolu süresinin işlemeye başlayacağından söz edilemeyeceğinden, sanığın 01.02.2011 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 16.03.2011 tarihli ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan yaralama hükmüne yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde ; Sanığın diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak; 1) Marmaris Devlet Hastanesince müşteki hakkında tanzim olunan 08.03.2010 tarihli 23052 sayılı raporda mağdurun üst kesici dişlerinden birisinin düştüğü ve kati raporun diş tabipliğince verilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında müştekiye ait raporlar ve evraklarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek rapor alınmasından sonra, sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması, 2) Sanığın sabıka kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediğinden aynı maddenin 6. fıkrasındaki diğer şartların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3) Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi yerine yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken tahsiline karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK' nin 326/2. maddesine muhalefet edilmesi, 4) 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.