Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/24275 E. 2014/17370 K.

Tebliğname No : 4 - 2011/347959 MAHKEMESİ : Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 13/04/2011 NUMARASI : 2009/228 (E) ve 2011/256 (K) Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Müştekinin aşamalardaki anlatımlarına, sanık savunmalarına, müştekinin adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1) Sanığın, müşteki kızının elindeki orakla üvey babası Mehmet'e ait aracın camlarını kırdığını, müştekiyi zaptetmeye çalıştıkları sırada müştekinin bu kez de üzerlerine saldırdığını savunması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması, 2) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.