Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2011/12740 E. 2011/19931 K.

6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi uyarınca her iki sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Güroymak Sulh Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 tarihli ve 2004/40 esas, 2005/60 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.06.2011 tarih ve 2011/7883-34279 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2011 ... ve 2011/233653 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi. Mezkur ihbarnamede; Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 24.09.2008 tarihli ve 2008/22700 esas, 2008/14606 sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesinde yer alan “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise; mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında öncelikle suçun sabit olması halinde ceza hükmü kurulması gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK' nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumunun ibhar olunduğu anlaşıldı. Gereği düşülüp düşünüldü; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 tarih ve 2008/214 esas, 2009/98 sayılı kararına ve T.C. Anayasanın 40/2. maddesine göre, mahkeme, taraflara hangi kanun yolları ve mercilere başvurulacağını ve sürelerini açıkça belirtmek zorunda olup, hüküm usulüne uygun olarak tefhim edilmemiştir. Kararda, müdahil idare ve sanık ... yönünden kanun yolları ve süre gösterilmediğinden bu sanık ve müdahil idare yönünden temyiz süresi başlamamıştır. Yerel mahkeme tarafından, katılan orman idaresi ve sanık ...'na sanık ve/veya sanıklar hakkındaki hükme ilişkin başvuracağı yasa yolu, mercii ve süresi, bu yasa yoluna ne şekilde başvurabileceği ve temyiz etmediği takdirde hükmün kesinleşeceği hususları tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmek suretiyle kararın yöntemine uygun olarak yeniden tebliği ve şayet temyiz edilmez ise karar kesinleştirilerek, olağanüstü yasa yolu olan kanun yararına bozma isteminde bulunulması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK'nun 309/1 maddesine göre, kesinleşmemiş kararlar aleyhine kanunun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahallinde gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.