Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2008/3298 E. 2010/20378 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair. Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Takdiri indirim nedeni olan 5237 sayılı Yasanın 62. maddesini uygulamama nedeni yeterli gerekçeyle kararın gerekçe bölümünde belirtildiğinden tebliğnamenin 2 numaralı, sanığın TCK 456/4 maddesine muhalefet nedeniyle Bursa Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/1035 E, 1313 K nolu kararı ile 594.154.000 TL doğrudan para cezası olarak verilen ve 22.12.2005 tarihinde infaz edilen önceki mahkumiyeti, CMUK'nun 305/1 maddesi gereğince miktar itibariyle kesin olmasına, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi hükmü gözetilerek CMUK'nun 305/son maddesine göre, miktar itibariyle kesin olan adli para cezalarının tekerrür uygulamasına esas alınamayacağının belirtilmiş olmasına göre sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 58 maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığından tebliğnamenin 3 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1.fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK 322 maddesi gereğince; hüküm fıkralarında yer alan TCK'nun 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "sanığın 53 maddenin 1 fıkrasının c bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.