Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2008/19740 E. 2010/8401 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’un 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, mahallinde duzeltilmesi mumkun görulmuştur, Kararın gerekçesinde takdiri indirim nedeni olan 765 Sayılı TCK’un 59.maddesini uygulamamasının gerekçesini açıkladığı anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) nolu, mağdur hakkında tanzim olunan Adli Tıp Kurumu Samsun Şube Müdürlüğünün 6.9.2005 tarih ve 4355 sayılı raporunda yaralamanın kişinin hayati tehlikeye maruz kaldığının belirtilmesine, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminin 765 sayılı TCK’nun 456/2 maddesinde düzenlenmesine, aynı düzenlemeye paralel olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 87 /1-d maddesinde “yaşamı tehlikeye sokan bir durum” olarak kanuni tarifin yapılmış olmasına ve alt sınırı beş yıl olarak öngörülmesine göre bu haliyle açıkça 765 sayılı TCK’un lehe olduğu anlaşıldığından karşılaştırmalı uygulama yapılmasına dair tebliğnamenin (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.