Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/14822 E. 2016/5779 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süreleri ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık suçundan verilen temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde suçun gece işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143.maddesi gereğince arttırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe göstermeden en üst oranda arttırım yapılması, 2-Suça sürüklenen çocuk ..., soruşturma aşamasında yakalandığında hırsızlık suçlamasını kabul ederek hırsızlık konusu güvercinleri bıraktığı yeri söylemek suretiyle kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, mağdurun suça sürüklenen çocuklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Suç tarihi itibariyle daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen ve 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklara mala zarar verme suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.